Rüzgar dudaklarıma
İki damla yağmur vurdu
Bir çocuk aşkı ki
Koca insanlar böyle sevmemiştir
Akşamüstü arnavutköy'deydim

'Sevda' diyorum
'Sevda' dedin mi gizli olacak
Ve çulsuz olacaksın ki
Değerini bileceksin
Hissedeceksin
O zaman acısına da saygın olur

İki damla yağmur
Ardını bilmediğim karanlıktan
Dudaklarıma
Rüzgarın hediyesi
Cebimde yumruk elim
Yanıyor avucumda
Yanıyor
Verdiğin mektup
Bütün bulutları seviyorum
Bütün insanları seviyorum
Yaşamayı seviyorum