Bırakıp elimden mikrofonu  Gittim yirmimde askere  İçimde 
bin bir heves ve Şerefle ha  ve son günlerimde kurdum 
hayalini  Döndüğümde geriye  bir işe kapak atıp 
çalışacak,  
okuyup yazacak, gezip tozacak,  Kültür-sanat,spor,sinema, 
eğlence  dolu dolu yaşayacaktım ben gençliğimi  Ama 
nerede?  Nihayet 550 yedim seni  En sonunda döndüm işte 
ben  Gençliğimden giden 1.5 yıl sonra  Sağanak gibi güçlü, 
okyanus gibi büyük  Düşler ve hayallerle!  Baktım, gördüm, 
izledim; ülkem ne hale gelmiş  Bizlere vaat edilenler 
seraptan ibaretmiş  Para uğruna hırsızlar kollanmış  
Hortumcular halkın parasını emmiş; yemiş te gitmiş  
İnsanlar bir dilim ekmeğe bile muhtaç düşmüş ha  Çocuklar 
ağlıyor ha, analar ağlıyor  Hayaller yok olup kül olup 
gidiyor  Acılar tüm yurdu sarıp sarmalamış; kara bulutlar 
çökmüş  Haklı mı Haklı Halk !  Böyle giderse araba duvara 
toslar,  Hep birden biz batıp gideriz  Yaş oldu 22! 
Askerden geldiğimde bana değil sadece  Düşlediği hayat 
bütün gençlere kurşunu indirdi  bam, bam  Kara para; para, 
para, para, para!  Batsın bu para! 
Çalmak-çırpmak-kara toprağa gömülmek  Yakışmaz hiç 
kimseye, 
hiç yakışmaz  Hey siz 550 adam  Vurunca ses vermeyen davul 
mu  Yoksa sifon sesi mi?  Yaşam güzel bir tat  Alamazsınız 
bizden al size tokat!  Para uğruna duymaz kulağınız halkın 
sesini  Parası olanın sesi işte sizin dilinizde?  Ama 
yürek 
bu işte; bu yürek işte bizde  Yıkıp sokacağım bir arı gibi 
sizi ha  İnanmaz kimse size kimse inanmaz  Yalanların 
tümüne karnımız tok  Yok yok ha; af etmek hiç yok  Çok şey 
değil istenilen sadece  Bu sadece temel yaşam hakkı  
Kaybedeceğimiz hiç bir şey yok  Sizin ise çok!  Gün sizin 
gününüz bugünüz  Gün bugün batıyor; gün sizinle batıyor.  
Yeni gelen gün güneşli bir gün  Yaş oldu 22!  Askerden 
geldiğimde bana değil sadece  Düşlediği hayat bütün 
gençlere kurşunu indirdi  Bam, bam!  Kara para; para, 
para, 
para, para!  Batsın bu para!!!!  YOK yok deme; çare çok  
Var var; sen de bir bilene sor