Maskeler bu hayatın tek geçer yasası. Yüreğinde yarası var 
olan insan ancak bilir ası pası. Bu şehir, hıyanette tek 
galip, avına hep musahip. Gerçek niyetini gizleyen 
parıltılı caddeleri kandırır avını. Adım adım izler 
korunmasız bedenleri; yakasına yapışır bir çıkmaz sokakta. 
Gözünü kırpmadan vurur sırtından; satar yine kendini, 
satar 
ruhunu, eşini ve dostunu üç kuruşluk çıkar için. Mazlum 
edebiyatı döndürenler nanay! Dönüp bakmaz aldırmaz kimse 
sokaklara; sokaklarda dönen o kirli dolaplara. Oysa, gece 
cehennem gibi çöker üstüne! Çünkü buz kesen sokaklarda 
vuran kıran; sokaklarda kapan. Sokaklarda gözü dönmüş 
sapıklar, sokaklarda evsiz barksız çocuklar; sokaklarda 
hayatı alınan bu kadınlar. Nabza göre şerbet verenler, 
kendi çöplüğünde kendi şarkısını söyleyenler; 'Gökyüzü 
mavi' diye ayak çeken tipi tipler masal anlatırlar uyutmak 
için beni. Oysa yok; benim boş lafa karnım tok. Kendi 
kaderimi kendi boynuma astım ben. Yıldıramazlar beni; ben 
güne tanıklık eden gerçeğin peşinde bir duvar yazıcısı. 
Geceyi süpürür hep, gün doğmadan çöpçüler! Yaşanan bu 
izler 
silinir karış karış. Tarihin çöplüğüne karışır sokaklar! 
Bu 
amaçlar yalan, yaşananlar yalan, yarınlar yalan dolan, 
gerçek olan; evet, bugün var olan. Solan giden her zaman 
yarım kalan düşler, yaşanmayan aşklar, ertelenen zevkler, 
yere düşen umutlar! Kimi zaman gülüp geçtiğin, kimi zaman 
batıp gittiğin sokakların çatısı yok. (Barikat) Çatısız 
sokak. Gündüz mavi gece siyah. Derinliğin altında oynanan 
tiyatro dram. Zehir saçtılar gram gram. Belki de benim 
sıram; belki de senin. Kiminin cehennemi, kiminin cenneti. 
Cinneti yaşatan sokakların illeti, cani! Geçen giden 
geceler birbirinden fani. Ani kopan gürültü bozar 
sükuneti. 
(Sentez) Sokakların çatısı yoktur. Bazıları için hayat 
bolluktur; sokaktaki için yokluktur. Kapanmayan yaralar 
gözleri aralar, elleri kapar, nasihat neye yarar. Adımı 
yazdım duvarlarına. Karanlık sokaklarda belki hayaldi 
yaşamak; belki yalanlara inanmak. Ama acılara katlanmak 
yaşamaksa bu dünyada, cehennemi tadarak kapıları aralamak, 
kırmak, gerçeklere inanmak. Nerede kaldı insanca yaşamak? 
Soruyorum sana kelimelerde ruhuna istila. İntikam vakti 
çok 
yakında. Mesajım sana; hayal dünyasında yaşayan kafa. O 
zaman aman dileme benden; çıkacak can bedenden: Mezarında 
huzur içinde dinlen; mezarında huzur içinde dinlen.. 
(Turbo) Gel kardeşim gel. Çekme kendini geri; bizi anlatan 
durumlara kapama gözlerini. Çatısız çocuklar ağlar 
yağmurlar ıslatırken bedenlerini. Elerini kırışıklıklar 
sarar; gencecik yaşta ağlar. Karalar bağlar gözlerimde 
umut 
var. Sakla sakla samanı; gelir zamanı. Görürsün Hanya'yı 
Konya'yı. İş işten geçmeden, bitmeden; gelecek umutlar 
sönmeden, ermeden burada. Onlara sıcacık yuvada bir tas 
çorba vermeden susmaz Maho-b, susmaz Turbo, susmaz 
Barikat. 
(Maho-b) Sokak nedir, ne değildir; emin ol iyi bilirim. 35 
yıldır sokakta insanlarla birlikteyim. Örümcek 
beyinlilere, 
karanlığadır sitemim. Arabeske tavır alır; aydınlığa 
yönelirim. Yan yana gelirsek güzelleşir dünya bilirim. Gün 
Gelecek elbet gelecek; bugün ekilen tohumlar yeşerecek. 
Çek 
baba başı sen; gün gelecek bütün hayallerimiz 
gerçekleşecek 
(Halil-B)