Dün gece o evde yaşananlar acaba neydi? Ne neydi, ne; bir 
babayı bu hale getiren sebep neydi? Gece yarısı her yeri 
inleten ve yükselen ses neydi? O ses ekonomik zorlukların 
yolu tıkanmış yaşamın isyanı! Ama acı; karısını ve 
çocuğunu 
döven ezen bir baba! Baba ki trafik canavarından beter. 
Ezilen çocuk; sindirilmiş eş; yaşamdan kopmuş bir aile! 
Çare kolay yoldan para kazanarak! Zengin olma, rahat 
yaşama 
hayalleriyle kuran işsiz insan. Kendini bulursa kumar, 
içki, para ile sömüren kalpazandan medet uman! O zaman her 
şey beklenir ondan; o aciz insandan! bu acizlikler içinde 
alın teriyle kazanmadan kumarla kazanamazsın hepsi gelir 
geçer biter sana yaramaz bu para birde bunların ardına 
hırsını alırsın var ya sana ne desem şebek kılıklı adam ne 
var sanki çocuğunu eşini şerefli namuslu mert yaşatsan, 
yaşatsan! Çarpık kentleşme; sorunlu aileler ve çocukları 
evet çocukları hayat başlar onlar için acı. Düğümün ne 
başı 
belli ne de sonu; kanunu, yasası! Hayat onlar için tam bir 
belirsizlik yumağı. İş bu haldeyken başlar karanlık 
güçlerin kucak açmaları ve başlar kara kanlı katilin 
günahları. Eğitim desen, eğitim; sorunlar desen, sorunlar! 
Kendini yiğit zanneden kahraman Olunur mu insan öldürmekle 
kahraman? Baştan dur demeli bu tür insanlara. Sonuçlarına 
katlanıp; palavralar, ağlamalar olmamalı! Soruna baştan 
engel koyup dur demeli! Daha ne kadar devam edeceksin? 
Kara 
kanlı kirli paralarla insan hayatına son vermekle için 
nasıl kaldırır bunları! Sana sözlerimde teklifim; 
teklifim: 
bırak artık bu ayakları. Canına kıydığın insanların 
yakınları arkada kalır yetim öksüz yavruları. Yok bu 
yaptıkların, yok kimseye yararı. Çok açık görülür ki senin 
gibi insanların sonu ya parmaklık arkası yada cehennemdir 
son durağı! Ses biraz, ses biraz artsın! Tepki yerini 
bulsun. Karşılıksız kalmasın. Rüya değil gerçekte Refleks! 
Refleks olanları anlatsın.