Acımasız hayat! Sürprizlerle geçen günler kovalar 
sokaklara 
günden güne doğanlar! Korkma; atacağın bir adım daha var: 
Mezopotamya; bereketli topraklar! Tek başına cirit 
atacağın 
koca saha. Zafer nidaları; kan ve göz yaşı. Çekip giden 
umutlar; gencecik fidanlar... Bulduğun vaha; avam 
kamarası! 
Hayatın gerçekleri toprağa gömülen! Seni bekleyen o 
mızrakların, kılıç, top ve tüfeklerin önünde zayıf olan 
insanların yere serildiği! Gördüğün ve de yaşadığın tatlı 
rüya! Sözüm ona güya düşen, gök kule seni mutlu olacağın 
cennet! Evet! Sloganıdır yeni çağın: sırtını dönme sakın. 
Akın var ya bu akın! Bakın; küçük olan senin tek ayak 
bağın! Güçlü olmak için vur; bas kazmanın sırtına; her 
önüne gelene; gelene ve gidene. Sakın aldanma, kanma, 
şaşma; tek hedef var önünde; tek hedef zirve, zirve! Gücün 
varsa sevgi ve saygı var. Zafer seninse önünde eğilen var. 
Gücün varsa sevgi ve saygı var. Yenilirsen dostundan 
hançer 
var. Sırat köprüsü zor; kıldan ince kılıçtan keskin. Say 
yalanları; yalanları kalkan edin. Sala gitsin ipe sapa 
gelmez geçmişi! Geçmiş geleceğin çelikten zinciridir 
boyunlara vurulan. Gerçek cennet zaferin kendisidir. 
Düşün; 
bu köpekler neden havlar? Tırmanırken ardından kemikleri 
savur. Sisli puslu havaları kolla; koş; aralarından geç 
peygamber edasıyla. Boyun eğdir bu dünyayı. Bırakma; sıkı 
tut; kılıcın olsun bu gücün kendisi. Güç, bu dünyanın 
efendisi, dini kitabı! Sevgi, merhamet, hürmet seni vuran 
kurşun; dostundur ilkin seni sırından vuran! Dönüp bakma 
geçmişe; kanma, izin verme ruhun ve bedeninden parçalar 
koparmalarına. Unutma; küçük olmak bazen direnmektir; çoğu 
zaman ise sadece ölmektir. Bu yılanın bile yılanı soktuğu 
koca dünyada kaybedecek neyin var? İtilip kakılan, 
suratına 
tükürülen kimliksiz düşler kimin umurunda? Unutma; Tanrı 
bile güce sahip olandır. Olacaksan bile oğlan, en büyük 
oğlan olayı bir dene! Yine göreceksin; sürü eğilecek, sana 
verecek! Gerçek bu; gerçek, gerçek gücün kendisi; 
efendisi! 
Evet; gözü açık ol. Ölümünü görmediğin hiçbir şeyi sakın 
sevme; verme! Esen bir rüzgar ol! Geçici sevda peşinde 
koşup durma! Acımasız hayat bu; Mezopotamya! Adımına 
güvenme! Boyun eğme! Kul evine değil, kral tahtına oyna; 
boyun eğmektense ölmeyi tercih et! Ve asla düşme yere; 
düşenin dostu olmaz. Dönüp bakmaz hayat; hayat acımaz! 
Saçı 
dik. Bir ton jöle. Buna Memoli 'Havası' diyorsun. Ama 
aklından fikrinden düşüncenden uzaklaşma; Düşünceni 
fikrini 
satma. Hayat okul; akıl oyunu satranca benzer. Onun 
kurallarına uymayanın sonu derbeder. Oluverirsin bir anda 
şah mat. O zaman nerde kaldı kader; kader ya nasip, ya 
kısmet der.