Dilim bıçak gibi keskin; çıkan bu sözler çekilmez; 
tahammül 
edilmez! Beni bu yalan dolan yıkmaz; asla yıldırmaz! Akın 
var akın; bu akın var ya akın, güneşe yakın; sel olur 
kentin pisliğini siler, yutar, gömer ta diplere! Şimdi 
durmak yok; 'tam tam' zamanı! Seli besleyen yeni kaleler 
gerek! Diller çözülsün; silahlara dönüşsün; namlular bu 
kentten yeni bir cephe açsın! Harekette bereket! Bereket 
neye gerek! Nereye dönüp baksan, insan; karabasan gibi 
çöker üstüme üstüme! Her şey gelir üstüme üstüme; bu öfke 
dinmez asla; içimde beynimde. Yok; artık yok! Machavel 
önümde! Dönüş yok! Dipten gelen bir dalga gibi bir anda 
boğmak için düşmanı; yeni dehlizler, gizli planlar; 
yazılıp 
çizilenler kükreyişe gebe; yedi göğe yükselen! At sırtında 
güya uçan Malkoçoğlu uslanmaz; seksek oynar; kendi bile 
anlamaz! Geyik sırtında Bursa kuşatılmaz! Kılıç kalkan 
istemem; yakın dövüş yok şimdi; vur kaç zamanı! Karargahım 
yer altı; kimse bakmaz, anlamaz! Öncü savaşçılar doğar, 
büyür burada; bir bir yayılır! Silahları beyninde; ansızın 
çıkar; kılıç gibi sözleri vurur; vurur böler, parçalar; 
açar demir kapıyı; bir ok gibi çıkan bu öfke dinmez, 
affetmez. Duvarlar devrilir, çelik kaleler erir ve burada 
yürekler birleşir.