Sensiz geçen günlerimin ne tadı var ne tuzu! Yaşıyorum 
böylece her gün ölerek. İnsanlar içinde mazlum bir çocuk 
gibi acı çekerek. Duyuyor musun sevgilim; Yalnızım ben; 
üzgünüm ve de mutsuzum ben. Yaşıyorum böylece her gün 
ölerek. Yığınlar içinde her günüm kabus gibi geçer 
yaşamak, 
için yaşamak! Sevgilim söyle neden bıraktın beni; 
Yalnızlığa mahkum bir başıma beni? Gözyaşı çölünde gece 
oldu yine bak, yağmur yağıyor! Ama gezilmez ki sokaklarda 
sensiz; Yavan ve yalan; yavan ve yalan tüm bu yaşananlar. 
Boşa geçer günler gözüm karardı; Anlamsızlık kapladı tüm 
ruhumu; karanlığa çeken beni yiyip bitiren 
Mektuplarını okuyorum; mektubun elimde; Gün ve gün 
yazılmış 
gözyaşı kokan. Fotoğrafın işte -yaşam kokan sevgilim- 
elimden düşmez. Söz vermiştim sana 'umudun ölmez'. Bir 
çocuk gibi safça güleceğim; hep güleceğim! Hayır, hayır 
sevgilim; gözyaşım engel buna; gülemem ha! Veremediğim 
yanıt bir başkası! İşte elimde mektubun: 'Sevgimle mi 
öldürüyorum seni ben sevgilim; Sevgimle mi boğuyorum seni 
ben' diyorsun. Gözyaşıma hakim olamıyorum sevgilim; İçim 
içimi yiyor, daralıyorum ben. 'Gel yanıma sevgilim, sarıl 
bana' diyen, 'Seni seviyorum' diye başlayıp giden. Seni 
seviyorum, seni seviyorum! Duy beni ne olur 'seni 
seviyorum 
ben' yapayalnız burada, Karanlıkta. Değil bu sevgilim, 
yaşam bu değil; Yaşam sensiz güzel değil sevgilim.
Sanma sakın göremem buradan sevgilim; Sil gözlerini ne 
olur 
dayanamam ben. Sen hep mutlu olmalı, sen hep gülmelisin. 
Söz vermiştin bana: Güneşli bir günde kaçacaktık 
çocuklarla 
uzaklara, ormana! Salacaktık gökyüzüne uçurtmaları biz! 
Gülecektik hep biz, gülecektik sevgilim. Düşler bozuldu, 
güller soldu burada. Kırıldı kolum, döküldü yaprağım! 
Hatırla sevgilim, hatırla yağmuru; Sağanak gibi aniden 
yağan yağmuru. Sarılmıştın bana sen yağmur altında coşup; 
Bırakmıştık kendimizi...! Ne var, ne yok üstümüzde çıkarıp 
attık; Saatlerce sevişmiştik o gün yağmur altında! 
Cennetteydik biz, seninle ormanda, yağmur 
altında. 'Yaşamak 
çok, çok güzel' demiştin. Değil sevgilim, değil bir tanem; 
Sen ölünce sevgilim öldü dünyam; Sevgilim benim de öldü 
dünyam!
Bırakma beni! Bırakma ne olur sevgilim; sensizliğe, 
yalnızlığa, gözyaşına Sensiz geçmez bu günler sevgilim; 
Ben 
sensizim, ben yalnızım, yalnızım; Ben yalnızım, yalnızım 
ben, yalnızım!